Rośliny w pasiece

Rośliny miododajne rosnące w naszej pasiece służą poprawie jakości miodu.

Miód z głównych pożytków takich jak rzepak, akacja , lipa, sady zostaje wzbogacony o nektar z ziół co nadaje mu specyficzny i niepowtarzalny smak i aromat oraz zwiększa jego właściwości lecznicze.

Roślin miododajne:

Wieloletnie – trojeść krwista, trojeść bulwiasta, hyzop lekarski, szałwia okręgowa, lofant, przegorzan trwały, macierzanka piaskowa, smotrawa okazała, rożnik przerośnięty, lawenda, jeżówka purpurowa, barbula szara-sadzonki, amorfa krzewiasta, kocimiętka.
Dwuletnie – nostrzyk żółty, szczeć draperska, dziewanna.
Jednoroczne – facelia, ogórecznik lekarski, słonecznik drobnokwiatowy, pszczelnik mołdawski

Drzewa i krzewy:

Ewodia koreańska /Tetradium danieli/ Najcenniejsze drzewo miododajne!!!   Tym co Ewodie wyróżnia od innych drzew jest jej wartość użytkowa dla pszczelarstwa. Ewodia ma najwyższa spośród wszystkich drzew wydajność miodową(200 kg/ha) i jest zaliczana do tzw. Wielkiej trójcy(wraz z korkowcem amurskim i perełkowcem japońskim). Mając Ewodie w pobliżu pasieki nie ma potrzeby stymulacji rodzin pszczelich do czerwienia jesiennego odpowiadającego za zimowle i dynamiczny start rodzin pszczelich na wiosnę. W okresie kwitnienia na drzewie jest czarno od pszczół wygląda to jak by siedziała rójka na drzewie.

Perełkowiec japoński /Sophora japonica/ Kwitnie obficie na przełomie drugiej i trzeciej dekady lipca i kwitnie przez 5 tygodni!!!. Jest więc ostatnim pożytkiem z jakiego mogą korzystać pszczoły bo kwitnie do końca sierpnia. Kwiaty motylkowe, miododajne, w kolorze kremowym, zebrane w szczytowe wiechy do 30 cm długości, bardzo silnie oblatywane przez pszczoły które zbierają nektar nawet z kwiatów leżących na ziemi. Jest to ewenement w przyrodzie aby kwiaty wydzielały tak olbrzymie ilości nektaru.

Trzmielina oskrzydlona /Euonymus alatus/ Krzew pod wieloma względami niezwykły. Jest ozdobny przez cały rok – wiosną rozwijają się piękne, intensywnie zielone liście, jesienią przebarwiają się na niesamowity, krwisto-czerwony kolor. Zimą bardzo dobrze widać najciekawszą część rośliny – korkowe wyrostki pojawiające się na wszystkich gałązkach, które wygladaja jak skrzydełka i stąd nazwa Trzmielina oskrzydlona. Są one ustawione bardzo regularnie – naprzeciwlegle parami i wyglądają niesamowicie. Osiąga wysokość ok.2 m , rośnie dość wolno. Krzew ma wyjątkowo niewielkie wymagania. Bardzo mrozoodporny , wytrzymały na suszę. Na stanowiskach słonecznych jesienią liście mają bardziej intensywnie czerwony kolor.Trzmielina oskrzydlona może rosnąć na każdej glebie. Ponadto nie tylko liście są jej ozdobą. Owoce trzmieliny długo utrzymują się na krzewie nawet w trakcie przymrozków.

Wisteria Chińska-Glicynia /Wisteria Sinensis/ Przepiękne pnącze osiągające wysokość do 10m. Kwitnie długo i obficie na niebiesko w maju-czerwcu oraz ponownie w lipcu i sierpniu. Największą ozdobą tej rośliny stanowią długie, zwisające grona kwiatów o prześlicznej fioletowej barwie, które osiągają długość do 50cm.

Berberys Thunberga ‚Goldalita’ /Berberis thunbergii ‚Goldalita’/ Karłowy, wolno rosnący krzew o zwartym, kulistym pokroju, silnie krzewiący się, dorastający do 50cm wysokości i podobnej szerokości. Wspaniale nadaje się do tworzenia barwnych kompozycji ze względu na zdecydowane, nadzwyczaj złotożółte zabarwienie liści. Zaletą krzewu jest to, że jest odporny na nasze warunki klimatyczne i jest łatwy w uprawie. Nie ma specjalnych wymagań, co do gleby, a jeśli chodzi o stanowisko to w przeciwieństwie do innych złotych odmian- jest odporny na silne nasłonecznienie i oparzenia liści.

Berberys koreański /Berberis koreana/ Ciernisty krzew dorastający do ok. 2 m wysokości i 1,5 m szerokości. Duże, odwrotnie jajowate liście przebarwiają się jesienią na kolor pomarańczowo-czerwony. Kwiaty żółte, zebrane w groniaste kwiatostany. Owoce duże, czerwone, długo utrzymują się na krzewach. Bez specjalnych wymagań glebowych. Nadaje się do nasadzeń pojedynczych, grupowych oraz na żywopłoty. Bardzo dobry krzew parkowy i ogrodowy.

Klon Tatarski /Acer Tataricum/ Jeden z najpiękniejszych klonów rosnących w Polsce. Klon tatarski to małe drzewo – wysokości do 7 metrów. Najmniejszy klon rosnący w polsce. Kora szara. Obok klona Ginnala najcenniejszy klon pszczelarski. Kwitnie w połowie maja (o 5-7 dni wcześniej niz klon Ginnala) i kwitnie około 2 tygodnie. Drobne kwiatki zebrane w wiechy pachną i są bardzo nektarodajne. Silnie oblatywane przez pszczoły. Ponieważ klon ten kwitnie w okresie „dziury pożytkowej” powinien być razem z klonem Ginnala wykorzystywany do zapełniania przerwy w pożytkach. Wydajność miodowa wynosi 45 kg a pyłkowa 8 kg.

Korkowiec amurski /Phellodendron amurense/ Korkowce amurskie w młodości rosną bardzo szybko, na żyznych i niezbyt suchych glebach osiągają 10-15 metrów wysokości przy takiej samej szerokości korony. Pień zwykle bywa krótki, pokryty grubą korowiną – źródło korka. Korkowce należą do rodziny rutowatych, intensywnie pachnie. Jego zapach, bardzo orzeźwiający odstrasza komary – właściwość nie do przecenienia w czerwcowe wieczory. Korkowce odznaczają się wybitnymi cechami pożytkowymi. Kwitnienie przypada w czerwcu zaraz po robinii i trwa 3 tygodnie!!. Cechą wyróżniająca korkowca są olbrzymie ilości nektaru jakie wydzielają kwiaty z tego względu są masowo oblatywane przez pszczoły. Jako ciekawostka warto wiedzieć, że jeden kwiat wydziela ilość nektaru równą 15 kwiatom akacji. Wydajność miodowa określona na 110 kg a pyłkowa 40kg. Kwitnienie korkowca w pełni wypełnia „dziure pożytkową” Owoce o średnicy 8-10 mm początkowo zielone, dojrzałe czarne, mają silny, terpentynowy zapach. Pozostają na drzewach do zimy, wtedy chętnie zjadają je ptaki.

Judaszowiec Kanadyjski /Cercis canadensis/ Drzewo lub wysoki krzew dorastający do 8m wysokości, zrzucający liście na zimę. Uprawiany ze względu na liście i motylkowate różowe o różnych odcieniach kwiaty, które ukazują się przed rozwojem liści bezpośrednio na grubych gałęziach i pniu, co wygląda bardzo efektownie. Drzewo wygląda jakby było oblepione bibułkowymi kulkami. Kwitnienie trwa do trzech tygodni, w kwietniu lub maju. Warto wiedzieć, że kwiaty judaszowca są jadalne, mają słodko-kwaskowy smak i można je dodawać do sałatek. Liście judaszowca mają sercowaty kształt o zaostrzonym wierzchołku. Rozwijają się w maju a jesienią przebarwiają się na żółty kolor.

Amorfa krzewiasta /Amorpha fruticosa/ Królowa wsród krzewów miododajnych!!!  Nieduży do 3 metrów krzew z rodziny bobowatych. Kwiatostany długie, wąskie gęste skupione po kilka na końcach pędów. Żagielek ciemnofioletowy, pręciki wolne, z pomarańczowymi pylnikami wystającymi na zewnątrz kwiatu. Zakwita w pierwszej lub drugiej dekadzie czerwca i kwitnie przez około 3 tygodnie.Czyli stanowi idealne wypełnienie „dziury pożytkowej” między akacją a lipami. Zapach kwitnącej amorfy tak silnie wabi pszczoły, że potrafią dosłownie zignorować pożytki rosnące w koło. Często na jednym kwiatostanie możemy zobaczyć po kilka zbieraczek. Pszczoły formują pomarańczowe obnóża pyłkowe. Wydajność miodową określono na 80 kg.

Barbula Szara /Caryopteris incana/ Barbula jest krzewem o niewielkich rozmiarach, dorastającym do 60-70cm wysokości i podobnej szerokości, przybierając kształt kuli. W końcu sierpnia rozpoczyna kwitnienie na pędach tegorocznych szczyt kwitnienia przypada na wrzesień a do października krzew pozostaje spowity błękitną mgiełką swoich kwiatów. Pachnące kwiaty barbuli są prawdziwą oazą dla motyli i pszczół !!! Nektaruje cały dzień ale najintensywniej w godzinach od 13:00 do 15:00 wówczas jest dosłownie „szaro” od pszczół zbierających nektar. Barbula jest ostatnim pożytkiem z jakiego korzystać mogą pszczoły przed nastaniem zimy.

Dzielżan jesienny (Helenium hybridum)  jest byliną, która zaczyna kwitnąć w sierpniu a kończy w październiku. Na rabatach bylinowych jest ostatnim mocnym akcentem. Barwy kwiatów harmonizują z żółknącymi na drzewach liśćmi. Roślina tworzy liczne koszyczki kwiatostanowe o wypukłych środkach.

Pigwowiec Japoński /Chaenomeles Japonica/ Pigwowiec osiąga wysokość ok. 120 cm i rozrasta się szeroko na boki. Jego ozdobą są duże, ceglastoczerwone kwiaty, podobne do kwiatów jabłoni. Pojawiają się tuż przed rozwojem liści – w kwietniu i w maju. Zebrane są w pęczki na całej długości gałęzi. Pigwowiec japoński rośnie dobrze na każdej uprawnej glebie. Preferuje stanowiska słoneczne, w miejscach zacienionych mniej obficie kwitnie. Jest odporny na suszę, mrozy. Owoce mają smak kwaskowaty, idealnie nadają się jako do herbaty i na przetwory: dżemy, galaretki no i oczywiście nalewki. Przepiękny krzew do ogrodów przydomowych i parków. Można z pigwowców utworzyć grupę na trawniku albo posadzić co 1 m wzdłuż drogi lub ogrodzenia. Z uwagi na termin kwitnięcia pigwowiec stanowi idealną roślinę zapełniającą tzw. dziurę pożytkową. Kwiaty dostarczają nektar a przede wszystkim duże ilości pyłku. Stymulując rodziny pszczele do intensywnego rozwoju.

Krzewuszka cudowna, Wajgelia, Krzewuszka to roślina – krzew występująca w naturalnych warunkach w Azji. Znanych jest kilkanaście odmian krzewuszki oraz prawie dwieście krzyżówek. W Polsce najbardziej popularna jest krzewuszka cudowna. Roślina dorasta do 3 metra wysokości, kwiaty przyjmują w zależności od gatunku różne kształty, zazwyczaj lejkowate, rurkowate lub dzwonkowate. Kwiaty pojawiają się na młodych pędach.

Głóg dwuszyjkowy Paul’s Scarlet Atrakcyjna, stara odmiana głogu o intensywnie karminowo czerwonych kwiatach długo utrzymujących się na drzewie. Roślina długowieczna. Egzemplarze w ogrodach królewskich mają ponad 200lat . Początkowo rośnie dośc szybko, później wolniej. Dorasta do ok 4m – 6m wysokości.
Liście są drobne i gęsto osadzone na pędach. Roślina niewymagajaca i mrozoodporna. Idealna drzewko do obsadzenia wzdłuż ulic ,parków miejskich i wiejskich naturalistycznych, ogrodów przydomowych oraz wysokich żywopłotów.

Śliwa Pisardii – małe drzewko o gęstej, owalnej koronie, dorastające do 5m wysokości. Co roku przycinane może rosnąć w formie niewielkiego krzaka o wysokości ok. 1,5m. Liście ma błyszczące, ciemnoczerwone, przez cały sezon nie zmieniające koloru. Kwitnie wcześnie, bo na przełomie marca i kwietnia delikatnymi, różowymi kwiatami. Zdobią one drzewko zanim jeszcze pojawią się liście. Sporadycznie zdarza się, że zawiązują się z nich niewiele większe od czereśni owoce. Śliwa jest rośliną o małych wymaganiach glebowych, odporną na suszę, mrozy i miejskie zanieczyszczenia. Sadzona jest na wysoko formowane żywopłoty i szpalery. Dobrze prezentuje się na miejscach słonecznych tworząc piękne zestawienia kolorystyczne z innymi roślinami.

Mydleniec Wiechowaty /Koelreuteria paniculata/ Mydleniec wiechowaty,(roztrzeplin wiechowaty) w swojej ojczyźnie w Chinach jest drzewem dorastającym do 18 m, u nas ma pokrój krzewu lub małego drzewka o wysokości do 8 m. W młodości korona jest wąska i luźna, w starszym wieku parasolowata. Pędy w pierwszym roku delikatnie omszone, dwuletnie nagie i brązowe. Kora jest spękana podłużnie i tafelkowato. Liście dekoracyjne, długości 30-40 cm, nieparzystopierzaste, jesienią żółte i pomarańczowe. Kwiaty złotożółte wiechy, długości do 40 cm i szerokości 25 cm, pojawiają sie w czerwcu i kwitną przez ponad 3 tygodnie. Ponieważ zakwita pomiędzy robinią a lipami jest bardzo ważnym drzewem pszczelarskim wypełniającym dziurę pożytkową. Wydziela przy tym olbrzymie ilości nektaru.

Glediczja trójcierniowa /Gleditsia triacanthos/ Jest to okazałe drzewo o prostym pniu, dorastające do wysokości 30 metrów. Pędy ma cierniste, liście pierzaste długości do 25cm, jesienią przebarwiające się na żółte i pomarańczowe kolory. Egzotyczną ozdobą tego drzewa są ozdobne owoce-strąki, które są spiralnie skręcone i mają długość aż do 40 cm !!! Jej kwiaty są drobne, pachnące i bardzo miododajne. Kwitnie w drugiej połowie czerwca. I stanowi wypełnienie „dziury pożytkowej” kwitnąc po akacji a przed lipami. Ze względu na dużą miododajność glediczja jest drzewem bardzo cenionym przez pszczelarzy, często sadzonym w pobliżu pasiek. wydajność miodowa określona na 20-25 kg/ha. Kwiaty Glediczji dostarczają również duże ilości pyłku. Strąki bardzo długo utrzymują się na drzewie i nawet do wiosny są jego ozdobą.Za młodu miąższ wypełniający strąki jest słodki, po ugotowaniu- jadalny, podobny do nasion grochu.

Lespedeza krzewiasta /Lespedeza bicolor/ Wybitność spośród krzewów miododajnych!!! Bardzo dekoracyjny krzew występujący w warunkach naturalnych w Chinach i Japonii. Korona malownicza z łukowato przewieszającymi się cienkimi graniastymi pędami. Dorasta do wysokości 2 m. Liście są trójlistkowe na długich ogonkach, opadające na zimę. Najbardziej dekoracyjne u lespedezy są kwiaty różowo-fioletowe z białym odcieniem, zebrane w duże wiechowate kwiatostany (podobnie jak u glicynii), które wyrastają z kątów liści oraz wierzchołków pędów. Roślina miododajna dobrze oblatywana przez pszczoły. Rośliny kwitną bardzo obficie , od końca lipca aż do jesiennych przymrozków. Z tego względu powinna być sadzona w pobliżu pasiek aby pszczoły miały ciągłość pożytku. Wobec gleby nie jest wymagający, byle nie była zbyt wilgotna. Wymaga ciepłych, słonecznych i osłoniętych stanowisk oraz okrywania podstawy krzewu na zimę. Można go jednak traktować jak bylinę, gdyż co roku kwitnie obficie na jednorocznych pędach, które wyrastają u podstawy rośliny. Zaleca się więc przycinanie roślin przy ziemi na wiosnę.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>